De Argentijnse Tango is een brede cultuurstroming die aan het eind van de 19e eeuw ontstaan is in Montevideo (Uruguay) en Buenos Aires (Argentinie). De cultuurstroming bestaat uit muziek, dans en poezie en is in 2009 door de Unesco op de lijst beschermd immaterieel erfgoed geplaatst. Daarbij is deze beschrijving te vinden:

The Argentinean and Uruguayan tradition of the Tango, now familiar around the world, was developed by the urban lower classes in Buenos Aires and Montevideo in the Rio de la Plata basin. Among this mix of European immigrants to the region, descendents of African slaves and the natives of the region known as criollos, a wide range of customs, beliefs and rituals were merged and transformed into a distinctive cultural identity. As one of the most recognizable embodiments of that identity, the music, dance and poetry of tango both embodies and encourages diversity and cultural dialogue. It is practised in the traditional dance halls of Buenos Aires and Montevideo, spreading the spirit of its community across the globe even as it adapts to new environments and changing times. That community today includes musicians, professional and amateur dancers, choreographers, composers, songwriters, teachers of the art and the national living treasures who embody the culture of tango. Tango is also incorporated into celebrations of national heritage in Argentina and Uruguay, reflecting the widespread embrace of this popular urban music.

In Nederland wordt de cultuurstroming vooral geassocieerd met Astor Piazzolla en Carel Kraayenhof. Hoewel beide onmiskenbaar belangrijk zijn voor de Argentijnse Tango, doet dit deze versmalling geen recht aan de breedheid van de cultuurstroming. Ook hebben veel mensen nog het idee dat de tango alleen de (ballroom) dans is die ze kennen uit hun jeugd. Zelfs in de culturele sector ontbreekt kennis over deze boeiende cultuurstroming die de rijkdom kent zoals die van Jazz en klassieke muziek.

In de landen om ons heen heeft de Argentijnse Tango een vaste plek verworven in de theaters en concertzalen. Vele professionele muzikanten spelen dagelijks tango en componeren nog altijd nieuwe muziek waarmee de cultuurstroming in leven wordt gehouden. Naast het eerbetoon aan de grote orkesten van weleer worden nieuwe combinaties gezocht en gevonden. De ontwikkeling van electro-tango, tango-punk en de inzet van instrumenten die minder voor de hand liggen zijn hiervan mooie voorbeelden.

Een belangrijke belevingsvorm van de muziek wordt gevormd door de dans. In tegenstelling tot de later ontwikkelde ballroom tango is de Argentijnse Tango een improvisatiedans. In Nederland is er een beperkt aantal professionele docenten. Vaker zijn het dansers die vanuit hun passie zijn gaan lesgeven. Bij de meeste dansscholen scholen ontbreken didaktische plannen. De kwaliteit van de lessen is daardoor sterk wisselend.

Sinds 2009 organiseert de Stichting Dutch International Tangoweek zogenaamde Tangoclubs. Dit zijn evenementen waar, in analogie aan Jazzclubs, live muziek centraal staat. Bij deze concerten is ook een dansvloer beschikbaar zodat liefhebbers van de dans hier ook op hun manier de muziek kunnen beleven. En uiteraard is gewoon kijken, luisteren en genieten ook mogelijk.

Sinds 2019 organiseert de Stichting jaarlijks de Dutch International Tangoweek, het enige festival in Nederland dat zich toelegt op de Argentijnse Tango. Het is een platform waar nationale en internationale artiesten optreden en waar dansers vanuit heel Europa komen om van live muziek te genieten.